Wednesday, August 22, 2012

பச்சைக்குள்ளொரு பச்சை



குழந்தை தத்தித் தத்தி
தன் முதல் அடிகளை எடுத்து வைப்பதாகவேயிருந்தது
நீ
உன் சம்மதத்தைச் சொன்னது.

நெல்வயலில் புகுந்த காற்று
பச்சைக்குள் இன்னொரு பச்சையாய்
சுழித்து நெளிந்து ஓடுகிறது

மிதிவண்டியில் செல்லும் சிறுவன்
கைக்கம்பியிலிருந்து விடுவித்த கைகளை
உயர்த்தி வானை வருடிக்கொண்டே
உற்சாகமானதொரு பாடலை
உரக்கப்பாடியபடியே செல்ல
மிதிவண்டியே விமானம் ஆகிறது

சிறகுகளுக்கு ஓய்வளித்து இறக்கும் சுமையை
கால்களுக்கு மாற்றி அமரும் கணத்தில்
சின்னானின் சிறிய தோகை
விசிறியாக விரிந்திருக்கிறது

புத்தம்புதிய காற்றில்
என் கையிலிருந்த புத்தகத்தின் தாள்கள்
அப்படி படபடத்தது

எல்லாம் சரி!
இப்பொழுது உன் சம்மதத்தினால்
என் மனம் கொண்டிருக்கும் மகிழ்ச்சியை
நடித்துக்காட்டச் சொல்லி
இவைகளுக்கு ஆணையிட்டது யார்?

11 comments:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

நல்ல சிந்தனை வரிகள்...

அருமையாக முடித்துள்ளது சிறப்பு...

தொடர வாழ்த்துக்கள்... நன்றி...

Ramani said...

எல்லாம் சரி!
இப்பொழுது உன் சம்மதத்தினால்
என் மனம் கொண்டிருக்கும் மகிழ்ச்சியை
நடித்துக்காட்டச் சொல்லி
இவைகளுக்கு ஆணையிட்டது யார்?//

நடித்துக் காட்டக் சொன்னது
யாராவது இருக்கட்டும்
அதை அப்படியே படிப்பவர்களும்
ரசித்து உணரும்படி நீங்கள்எடுத்துச் சொன்னது
மிக மிக அருமை
மனம் கவர்ந்த படைப்பு
தொடர வாழ்த்துக்கள்

ச.முத்துவேல் said...

திண்டுக்கல் தனபாலன்,ரமணி..
நன்றி! நன்றி!!

நிலாமகள் said...

காத‌ல் வ‌ச‌ப்ப‌ட‌வும் வ‌ச‌ப்ப‌ட்ட‌ க‌விதை வெகு அழ‌காய்... வெகு சுக‌மாய்...

ச.முத்துவேல் said...

@ நிலாமகள்
நன்றி. காதல் தளத்தில் மட்டும் பொருந்துவதோடு நின்றுவிடக்கூடிய அர்த்தங்கள் இல்லை.

Maruthu said...

Good

Maruthu said...

Good

Maruthu said...

Good

ச.முத்துவேல் said...

@ மருது
நன்றி நன்றி நன்றி :)

கோவை மு சரளா said...

அருமையான கவிதை காதல் இயற்கையோடு இயைந்தது என்பதை இதைவிட எப்படி சொல்ல முடியும்

ச.முத்துவேல் said...

நன்றி சரளா!