Wednesday, November 27, 2013

கடைப் பெண்

நாள்தோறும் கல்யாணம்
தள்ளிப்போய்க் கொண்டேயிருக்கும்
துணிக்கடைப் பெண்ணுக்கு
கடை திறந்ததும்
பொம்மைகளுக்கு
நேற்றைய ஆடைகளை களைந்து
புதிய ஆடைகளை அணிவித்து
வாசலில் கொண்டு வந்து 
நிறுத்தும் வேலை வாடிக்கை
யாளர்களுக்காக

யுவதி  பொம்மைக்கு ஆடைகள் மாற்றும்போது
சரளமாய் நகரும் விரல்கள்
இளைஞன் பொம்மைக்கு மட்டும் தயங்கி ஊரும்

எப்போதும் இளைமையிலேயே இருக்கும்  பொம்மைக்கு
அப்படித்தான் இன்று ஆடைகளை மாற்றி
வாசலில் நிறுத்தும்போது
துணிக்கடைப் பெண்ணின் கைவிரல்கள்
படக்கூடாத இடத்தில் பட்டுவிட
வரமுடியாத உணர்ச்சிகள் வந்துபோயின
பொம்மைக்கும் கூட

4 comments:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

அது சரி...!

Ramani S said...

அற்புதம்
அந்த அதிசய உணர்வைக் கூட
கவிஞன் தானே உணர்ந்து சொல்லமுடியும்
மனம் கவர்ந்த கவிதை
தொடர வாழ்த்துக்கள்

ச.முத்துவேல் said...

@ திண்டுக்கல் தனபாலன்
நன்றி

@ ரமணி
நன்றி

karthikeyan k.s said...

WWW.SUPERTAMILAN.BLOGSPOT.IN