Wednesday, October 8, 2014

மெய் சிலிர்ப்பது சொற்ப நேரமே


எனது குழந்தைப் பருவம்
ஓடுதளத்தில்
மிகவிரைவாக ஓடிக்கொண்டிருப்பது
எனது கல்விச்சாலையின்
ஒவ்வொரு வகுப்புகளையும்
அது விரைவாக கடந்து செல்வதிலிருந்தே தெரிகிறது
சன்னலில் மாறும் காட்சிகளும்
அதன் ஓசையும்
புல்லரிக்கவைக்கிறது
இடுப்புப் பட்டை என்னை
இறுக்கிப்பிடித்திருக்கிறது

இப்போது என் இளமைப்பருவம்
விண்ணேறத் துவங்குகிறது
சக்கரத்தில் வழுக்கிச் சென்ற அதற்கு
இப்போது இறக்கைகள் முளைத்துவிட்டன
அது வானில் ஒருபக்கமாய் சாய்ந்து
அரைவட்டம் அடித்துத் திரும்புவது
திகிலும், குதூகலமுமாய் இருக்கிறது
என் ஊரின் மலையுச்சிக்கும் மேலான உயரத்தை
முதன்முதலாய் தாண்டுகிறேன்
மண்ணில் காணும் யாவையும்
நிமிடங்களில் சிறுத்துக்கொண்டேபோக
மேகங்களுக்கிடையில்  தடதடத்து ஊடுருவுகிறது

இப்போது எனது மத்திய பருவம்
தட்டையாக  நத்தையைப்போல் ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
பறந்துகொண்டிருப்பதே தெரியாமல்
எல்லா கணங்களும் ஒன்றுபோலவே இருக்கின்றன
என் சன்னல் திரை
அலைவரிசை துண்டிக்கப்பட்ட தொலைக்காட்சித்திரையாகிவிட்டது
கைக்கடிகாரம் மட்டும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
இடுப்புப் பட்டையிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டேன்
சக்கரை வியாதிக்காரனான நான்
மூத்திரம் பெய்ய எழுகிறேன்

இப்போது எனது முதுமைப்பருவம்
தரையிறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
தலைகீழாக

Saturday, October 4, 2014

கறிக்கடை காகம்



கசாப்புக் கடைக்காரனின்
தலைநிழல் சிறு கூரையே
எனது வசிப்பிடம்
இரைதேடி காடுமலை திரியவேண்டியதில்லை
அடியாழத்து சொச்ச நீரில் தாகத்தவிப்பாற
மூளையைப் பிழிந்து
கற்களை பொறுக்கிப்போட்டு
உயிர்த்தண்ணீர் அருந்தத் தேவையில்லை
கொத்தித் திருடி
கல்லடி பட்டு விரட்டப்பட வேண்டியதில்லை
கழிவோ துணுக்கோ
எல்லா வேளைக்கும் அசைவ விருந்து
யாருக்குக் கிடைக்கும்
கத்தியை எடுத்த கசாப்புக்கடைக்காரன்
இன்று கத்தியாலேயே செத்து
பெருவிருந்தாய் கிடக்கிறான் வீதியில்
ஈக்களை விரட்டி அமர்ந்து
கொத்தித் தின்கிறேன்